Dopiero rok później po raz pierwszy zawodnicy ścigali się tu, gdzie obecnie jest stadion z torem żużlowym. W 1948 roku z inicjatywy działaczy LKM, z funduszy społecznych i pracą mieszkańców miasta zbudowano tor żużlowy. Nawieziono gruz, żużel, wytyczono profil toru i obudowano go drewnianą bandą. Pod przyszłe trybuny usypano wał ziemny, w miejscu, w którym stadion znajduje się do dziś. Zmieniła się jedynie nazwa ulicy, przy której usytuowany jest stadion żużlowy - wówczas Nowa Droga, dziś Aleje Zygmuntowskie. W tym czasie Lublin nie posiadał drużyny ligowej, ale Lubelski Klub Motorowy “Ogniwo” organizował towarzyskie zawody drużynowe. W barwach “Ogniwa” do wyróżniających się szczególnym talentem żużlowym zawodników należał Włodzimierz Szwendrowski. Od tego momentu jego kariera sportowa w jeździe na żużlu zaczęła się szybko rozwijać.
19 września 1949 roku LKM „Ogniwo” zorganizował pierwsze towarzyskie zawody drużynowe. Zwyciężył zespół RTKM Rzeszów – 21 pkt., przed LKM Lublin – 17 pkt. i PKM Siedlce – 15 pkt. Barwy „Ogniwa” reprezentowali tacy zawodnicy jak: Szwendrowski, Stawecki, Próchniak, Isztok, Świderski, Grzybowski. Żużel nieśmiało kołatał do bram miasta i serc kibiców.
Na regularne rozgrywki ligowe przyszło jeszcze poczekać lublinianom. Klub żużlowy Ogniwo powstał na przełomie lat 40-tych i 50-tych. Nie wystartował on jednak w oficjalnych rozgrywkach, ponieważ w roku 1951 powołano ligę zrzeszeniową. Lubelscy zawodnicy mimo skromnej bazy sprzętowej czynili jednak stałe, wyraźne postępy efektem czego było powołanie w maju 1951 roku, Leszka Próchniaka, Włodzimierza Szwendrowskiego i Mariana Staweckiego do kadry Zrzeszenia „Ogniwo”. Na skutek centralizacji sportu w Polsce, siedzibą Centralnej Sekcji Żużlowej „Ogniwa” był Bytom, gdzie kierownikiem miejscowej drużyny był inż. Władysław Pietrzak. Koncentracja sprzętu i zawodników w kilku tylko ośrodkach, które jako jedyne mogły startować w rozgrywkach ligowych miała sprzyjać podniesieniu poziomu. To właśnie w barwach Ogniwa Bytom Włodzimierz Szwendrowski z Lublina w roku 1951 wywalczył swój pierwszy w karierze tytuł Indywidualnego Mistrza Polski. Tak o Szwendrowskim w 1952 roku pisał tygodnik „Motor” – „Najmłodszy z naszych mistrzów sportu uzyskał w zeszłym roku tytuł Mistrza Polski, a obecnie mimo zaawansowanych studiów na politechnice, umie pogodzić naukę ze sportem będąc najlepszym zawodnikiem Zrzeszenia „Ogniwo” i czołowym żużlowcem Polski. Jego koleżeńskie i serdeczne podejście do zawodników oraz zdyscyplinowanie, mogą być wzorem dla wielu sportowców...” W roku 1952 siedziba CSŻ została przeniesiona z Bytomia do Łodzi, do której przeniósł się również Włodzimierz Szwendrowski. Po rozwiązaniu Ligi Centralnych Sekcji Żużlowych (po sezonie 1954) łódzki klub zmienił nazwę najpierw na Spartę. 22 lipca 1954 roku w Lublinie odbył się turniej z okazji 10 lecia PRL. Wówczas to Marian Stawecki objeżdżał pierwszy polskiej konstrukcji motocykl FIS. Zawody wygrał Florian Kapała. Rok później w barwach Sparty Łódź rodowity lublinianin Włodzimierz Szwendrowski wywalczył swój drugi w karierze tytuł Indywidualnego Mistrza Polski. Na rywalizację o tytuł najlepszego żużlowca Polski w roku 1955 składały się cztery turnieje w: Rybniku, Lesznie, Wrocławiu i Bydgoszczy. Do klasyfikacji końcowej zaliczano trzy najlepsze indywidualne wyniki z turniejów rozegranych w ww. miastach. W przypadku Szwendrowskiego były to wygrane turnieje "Criterium Asów" w Bydgoszczy i "Puchar Ziem Odzyskanych" we Wrocławiu oraz "Memoriał im. Alfreda Smoczyka" w Lesznie, w którym uplasował się na drugim stopniu podium. W ten sposób as czarnego toru lat pięćdziesiątych, Włodzimierz Szwendrowski wywalczył swój drugi tytuł Indywidualnego Mistrza Polski . Do dziś jest to jedyny lublinianin , który zdobył tytuł IMP seniorów. Do dziś starsi kibice z Koziego Grodu wspominają młodego Włodka jako legendarnego Lubelaka, który na żużlu wygrywał z czołówką światową.
Na ligowy debiut żużlowcy z Lublina musieli czekać, aż do 1956 roku. „Sztandar Ludu” z 6 marca 1956r. donosił: „Lubelska sekcja żużlowa LPŻ została oficjalnie zatwierdzona i już 18 kwietnia rozegra w Lublinie pierwszy mecz w II lidze.” Właśnie w roku 1956 Włodzimierz Szwendrowski jako dwukrotny Indywidualny Mistrz Polski zademonstrował lubelskiej publiczności wyśmienitą formę. Kilkunastotysięczna widownia miała okazję do obserwowania zwycięskich pojedynków Szwendrowskiego z legendarnymi szwedzkimi żużlowcami, mistrzami świata: Ove Fundinem, Olle Nygrenem oraz Perem Olofem Soedermanem.
